Posts tonen met het label boeken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label boeken. Alle posts tonen

zondag 6 november 2011

VIP

Very Important Person

Wij, wij zijn heel gewone mensen zoals gulder allemaal (kies maar zelf of ge u aangesproken voelt of niet, maar het zegt in elk geval veel over uzelf)
Maar, maar, maar .....elk jaar beleven mijn épouse et moi ons eigenste Vip-moment op de boekenbeurs. Elk jaar worden we uitgenodigd voor de opening van de boekenbeurs (samen met al die andere vips that is, zowat de helft van Vlaanderen dus). Niet dat we streken hebben ofzo maar we verkleden ons dan arty farty en doen dan zo onwaarschijnlijk mogelijk intellectueel, wij.


Neen we blijven gewoon plebs, geen kans op premières, nooit uitgenodigd op feestjes van Story, Dag Allemaal, Humo, Goedele of andere Vlaamse Kwaliteitsbladen. Neen voor ons, normaal volk, geen Rode loper, geen filmpremières, geen Nacht van Exclusief en ook geen gala's van de zoveelste voetbalprijs wielrennersfiets of kasseisteen. Neen daar worden wij allemaal niet op gevraagd!

Maar driewerf hoera voor de opening van de boekenbeurs want dan mogen wij telkens als Vips's gaan. Man, man, dan zijn wij de hipsters jong! Om dan overal van de gratis (sparen wij daar even de volle 16 Euro uit) en voor niks chips, nootjes, bubbels en broodjes te gaan schransen. Dan kunnen wij naar hartenlust "beevee's" gaan spotten. En lachen met het feit dat ze allemaal zelf beginnen te geloven dat ze een boek geschreven hebben. Het is ook maar één klein werkwoordje verschil nietwaar tussen "boeken schrijven" en "boeken laten schrijven". Dan gaan wij in levende lijve checken waarom Kristien Hemmerechts zo kwaad is op al die andere, zonder twijfel, veel mediageilere schrijvers. Of Herman Brusselmans nog geen jonge blonde chick met te diep uitgesneden decolleté binnengedraaid heeft? Of Bert A geen traan staat weg te pinken bij een of ander ontroerend boek? Of Ruth Joos wel een cultuurpaus is? Of Pascale Naessens effectief zulke onnozele botje met nepbont draagt waardoor de heer P Jambers een klein oud ventje lijkt?

Nu aan alle schone liedjes komt een eind en na een paar uren trekken we huiswaarts om weer gewone mensen te worden.

Belangrijk detail: buit van de avond: Paul Theroux met De spoorwegcarrousel. De revisited had ik al gelezen en dus hoog tijd voor het eerste exemplaar. en ze moeten niet allemaal van de Bib komen die boeken.

maandag 13 juni 2011

De buit van de dag

Het was dus Vaderdag gisteren. Naast de leuke picknick als verrassing waren ook een aantal cadeautjes mijn deel. De komende weken ben ik weer voorzien van de nodige lectuur voor op de trein. Een boek vind ik altijd een fantastisch cadeau. Daar kan je bij mij steeds mee scoren. Herman Koch wou ik reeds lang eens lezen, wegens de massa's positieve reacties (ondermeer hier Patricia dacht ik) en die mens was bijzonder grappig in De Laatste Show een paar maanden geleden (idem met Ronald Giphart en die boeken zijn steeds meegevallen). Kader Abdolah is een mooie mens. Zowel uiterlijk (voor zover ik daar als man kan over oordelen, dus dames wees zo vrij me tegen te spreken of te beamen). Maar ook gewoon een mooie mens. Heel erudiet. Heel wijs. Hij heeft een geweldig accent. Dus daar kijk ik enorm naar uit. Ook het onderwerp van de islam, maar dan door kritische en gematigde bril spreekt me wel aan (ik moet ook dringend eens De Weg naar Mekka lezen van Jan Leyers, de serie was alvast goed, maar dat zal dan voor deze zomer zijn). Bij Michel Houellebecq weet ik niet goed wat te verwachten, dat is hier de grote onbekende in het rijte.


Niet alleen kreeg ik het nodige leesvoer maar ook muntjes of bloksnoepjes. Waarom bloksnoepjes? Toen ik als kind met mijn bebonne kind naar de apotheker ging, kreeg ik telkens een snoepje. Zoals je nu nog steeds een "vleesje" krijgt bij de meeste slagers of een koekje bij de bakker (met kleine kinderen that is). Wel dat snoepje bij de apotheker werd een "vitessepilleken" genoemd. Je zou er sneller van gaan lopen. Het staat natuurlijk buiten kuif dat dat ook effectief werkte.

Blijkbaar is dat verhaal van die "pillekes" blijven hangen. Ik heb steeds een potje met muntje of bollekes op mij bureau staan. Kinderen worden en worden kritischer, dus kwam de logische vraag waarom er op papa' bureau snoepjes mogen staan. Aangezien ik toen aan het studeren was, kwam het woord "bloksnoepjes" automatisch uit mijn mond gerold.

U kan wel denken dat elke keer als er hier ten huize Storm huiswerk dient gemaakt te worden er hier twee gangsters aan mijn bureau achter een "blokpilleken" staan te schooien!