Het werd stlletjesaan tijd om nog eens wat concertjes mee te pikken! Hier het lijstje voor de komende 2 maanden:
- Zaterdag 29/10/11: Toots Thielemans & Friends in de Flagey
Het start dit weekend met Toots Thielemans die in het Europalia/Brasilia met enkele Braziliaanse vrienden ten dans speelt. Eindelijk, maar dan ook eindelijk den Toots eens zien. Naast de grootmeester staan ook volgende mensen op het podium.
Eliane Elias (piano - zang)
Ivan Lins (keyboard - zang)
Airto Moreira (percussie - drums)
Marc Johnson (bassist)
Oscar Castro-Neves (gitaar)
Nadien wel nog een pintje in het Belga-café op het Flagey-plein!
- Zondag 30/10/11: Nationaal orkest van België met solist Yamanda Costa in de Bozar
Leiding : Roberto Minzcuk
Solist : Yamandu Costa : gitaar (niet zomaar gitaar maar eigenlijk een 7-string)
Als we dan toch al in Brussel zijn, kunnen we er evengoed een weekendje van maken. Na een bezoek op zondagmorgen aan de vlooienmarkt op de Zavel trekken we naar de Bozar. Kwestie van in de Zuiderse sfeer te blijven en nog wat Braziliaans temperament op de gitaar op te snuiven. Laat Heitor Villa-Lobos (ik hoop het ook ooit op de gitaar te kunnen spelen) maar los!
- Woensdag 30/11/11: Fleet Foxes in Vorst Nationaal
Nog een geweldig verjaardags cadeaut om de maand november af te sluiten. Helemaal woehoe voor de Fleet Foxes. Alleen wat jammer dat het in Vorst Nationaal is. Ik had ze liever in de AB gezien! Maar hey, you can't have it all, right!?
- Woensdag 07/12/11: William Fitzsimmons in het Koninklijk Circus
De kers op de taart van het najaarslijstje! William Fitzsimmons heb ik in het voorjaar in de Botanique gemist maar driewerf hoera ik krijg een herkansing in het Koninklijk Circus. in de Botanique had hij een pak muzikanten bij, dus hoop ik stilletjes dat hij nu solo komt. Neen, een vrouwelijk backing vocal mag ook nog (zie You Tube) maar meer moet hij buiten zijn gitaar en zijn baard echt niet meebrengen.
Vier verschillende locaties en als ik het lijstje zo bekijk ook vier verschillende stijlen; van Jazz naar Klassiek, en van Folk naar Singer-songwriter. Kwestie van wat afwisseling te hebben. Laat het najaar maar komen!
Hoe sterk is de eenzame fietser die kromgebogen over zijn stuur tegen de wind zichzelf een weg baant? En ik zit hier teverden met die kleine op mijn schoot. De zon schijnt, er is geen reden met rotweer en harde wind te gaan fietsen met dat kind.
vrijdag 28 oktober 2011
donderdag 27 oktober 2011
Darwin aan de Belgische Kust
Survival of the fittest!
We zaten onlangs op zee, ergens tussen Oostende en Raversijde, toen dit kleine kereltje plots in de kuip kwam aangeland. Parmantig zette hij zich in de buurt van het flesje Cola. Hij was niet in het minst onder de indruk van ons.
Hij zeilde een half uurtje met ons mee en liet zich gewillig en uitgebreid fotograferen. Hij kreeg wat kruimeltje gevoederd maar weigerde de zeilen te trimmen. Ook gewichtstrim, het gewicht naar loef verplaatsen, was niet aan hem besteed.
In de buurt van Raversijde voelde hij zich voldoende uitgerust. Of had hij geroken dat we dichter bij de kust gekomen waren? Of had hij genoeg van ons gepalaver? Ging hij niet akkoord met onze politieke standpunten? Of waren we gewoon te traag voor hem?
Hij hield voor bekeken bij ons en vloog eerst de verkeerde kant uit richting Engeland. Bedacht zich tijdig en vloog daarna vlot richting Belgische kust.
Wij konden het diertje mooi volgen en onze bezoeker had bijna het strand bereikt toen uit het niets een meeuw kwam opduiken.
wat volgde was een waar luchtgevecht. Als echte Spitfires en Messerschmitts in de Slag om Engeland gingen ze rond elkaar cirkelen, alsmaar lager en lager tot het plecht beslecht werd in het water.
Jammer genoeg haalde onze zoetwatermatroos het net niet. Even later was er gewoon weer een mooie zonnige dag en een rimpelloze zee.
Iemand enig idee om welk vogeltje het gaat? Een waterspreeuw (Cinclus cinclus)?
We zaten onlangs op zee, ergens tussen Oostende en Raversijde, toen dit kleine kereltje plots in de kuip kwam aangeland. Parmantig zette hij zich in de buurt van het flesje Cola. Hij was niet in het minst onder de indruk van ons.
Hij zeilde een half uurtje met ons mee en liet zich gewillig en uitgebreid fotograferen. Hij kreeg wat kruimeltje gevoederd maar weigerde de zeilen te trimmen. Ook gewichtstrim, het gewicht naar loef verplaatsen, was niet aan hem besteed.
In de buurt van Raversijde voelde hij zich voldoende uitgerust. Of had hij geroken dat we dichter bij de kust gekomen waren? Of had hij genoeg van ons gepalaver? Ging hij niet akkoord met onze politieke standpunten? Of waren we gewoon te traag voor hem?
Hij hield voor bekeken bij ons en vloog eerst de verkeerde kant uit richting Engeland. Bedacht zich tijdig en vloog daarna vlot richting Belgische kust.
Wij konden het diertje mooi volgen en onze bezoeker had bijna het strand bereikt toen uit het niets een meeuw kwam opduiken.
wat volgde was een waar luchtgevecht. Als echte Spitfires en Messerschmitts in de Slag om Engeland gingen ze rond elkaar cirkelen, alsmaar lager en lager tot het plecht beslecht werd in het water.
Jammer genoeg haalde onze zoetwatermatroos het net niet. Even later was er gewoon weer een mooie zonnige dag en een rimpelloze zee.
Iemand enig idee om welk vogeltje het gaat? Een waterspreeuw (Cinclus cinclus)?
maandag 24 oktober 2011
G 1000! Here i come!
Laatstleden kreeg ik een telefoontje met de vraag of ik wou meedoen. Aan de G1000. Of het burgermanifest van onder andere David Van Reybrouck (uweetwel van Congo). Ok, ok, Francesca Vanthielen loopt daar ook rond maar eigenlijk ben ik niet zo aan dat mens ondanks haar knappe benen.
Hell Yeah of ik wou meedoen.
Zijn we voor democratie of niet? Het is niet dat we de laatste tijd nog fier kunnen zijn op onze gezagsdragers. Het is al wel even geleden dat we onze politici nog "goed bezig" wisten toe te roepen op zondagmorgen tijdens "De Zevende Dag".
Even zin mijn gal te gaan spuien?
Tzalwelzijn!
Even zin om een aantal oplossingen te gaan aanbieden? Tzalnognietmindervantzalwelzijn!
Na het telefoontje kreeg ik 's anderendaag een vriendelijke dame aan de lijn. Met de vraag eens af te spreken om een aantal practische zaken te regelen. Zo gezegd en zo gedaan. Leuke bonus; de vriendelijke dame in kwestie bleek de mama van de Congoschrijver te zijn.
Dus op 11 november zal ik mijn eigen democratische zelve naar Tour & Taxis begeven om mijn democratisch burgerrecht te gaan claimen.
Of ben ik nu zo naïef om te geloven dat we de politieke pummels nog gaan overtuigen om naar ons te luisteren.
Wordt vervolgd!
Hell Yeah of ik wou meedoen.
Zijn we voor democratie of niet? Het is niet dat we de laatste tijd nog fier kunnen zijn op onze gezagsdragers. Het is al wel even geleden dat we onze politici nog "goed bezig" wisten toe te roepen op zondagmorgen tijdens "De Zevende Dag".
Even zin mijn gal te gaan spuien?
Tzalwelzijn!
Even zin om een aantal oplossingen te gaan aanbieden? Tzalnognietmindervantzalwelzijn!
Dus op 11 november zal ik mijn eigen democratische zelve naar Tour & Taxis begeven om mijn democratisch burgerrecht te gaan claimen.
Of ben ik nu zo naïef om te geloven dat we de politieke pummels nog gaan overtuigen om naar ons te luisteren.
Wordt vervolgd!
zondag 16 oktober 2011
Update
Oeps. Mijn laatste post was van bijna een maand geleden. Alweer een maand voorbij zonder het te beseffen. Hoe vaak alweer niet gezegd: " Och daar ga ik over schrijven". Of: "Nu ga ik me zetten en echt de tijd nemen omeen stukje schrijven". Maar neen. En steeds maar weer kwam het er niet van. Het ergste van al is dat het de voorbije maand niet echt druk was.
Ik ga dringend moeten cursussen; time managemant of mindmapping zijn aangewezen!
Te druk met het genieten van de nazomer? Misschien wel. Alleszins een paar fantastische BBQ's achter de rug. Eentje rustig met vrienden en de kindjes op een stralende zondag. En één wild "vuurfeestje" met maten. Voorzien van Whisky, vlees op het open vuur, sigaren en een nachtelijke wandeling van een bende zatte venten in het bos met onweer op de achtergrond. Moet erbij vermeld worden dat verdwalen ons deel was.
Daarnaast ook volop de laatste verbouwingen aan het plannen, de kinderkamers moeten af voor ons Konijn (ze zit begot al in het zesde) richting humaniora trekt. Alles lag vast maar op het laatste toch maar het ganse plan omgegooid.
Mijn 42ste verjaardag gevierd in september. Twee-en-veertig! Stel u voor. Dat waren waren vroeger verschrikkelijk oude mensen die van 42. Slik!
Veel naar Pink Floyd geluisterd. Ik weet niet waarom, maar af en toe komen die klassiekers bovendrijven (zou dat iets te maken hebben met die 42).Veel naar de nieuwe van de Foo Fighters geluisterd (Wasting Light, een verjaardagscadeau).
Onwaarschijnlijk genoten van Norwegian Wood van Marukami. Mooi. Breekbaar mooi. Verslavend zelfs. Maar het kreeg een scherp kantje toen plots met een zelfmoordpoging geconfronteerd werden.
Ik ga dringend moeten cursussen; time managemant of mindmapping zijn aangewezen!
Te druk met het genieten van de nazomer? Misschien wel. Alleszins een paar fantastische BBQ's achter de rug. Eentje rustig met vrienden en de kindjes op een stralende zondag. En één wild "vuurfeestje" met maten. Voorzien van Whisky, vlees op het open vuur, sigaren en een nachtelijke wandeling van een bende zatte venten in het bos met onweer op de achtergrond. Moet erbij vermeld worden dat verdwalen ons deel was.
Daarnaast ook volop de laatste verbouwingen aan het plannen, de kinderkamers moeten af voor ons Konijn (ze zit begot al in het zesde) richting humaniora trekt. Alles lag vast maar op het laatste toch maar het ganse plan omgegooid.
Mijn 42ste verjaardag gevierd in september. Twee-en-veertig! Stel u voor. Dat waren waren vroeger verschrikkelijk oude mensen die van 42. Slik!
Veel naar Pink Floyd geluisterd. Ik weet niet waarom, maar af en toe komen die klassiekers bovendrijven (zou dat iets te maken hebben met die 42).Veel naar de nieuwe van de Foo Fighters geluisterd (Wasting Light, een verjaardagscadeau).
Onwaarschijnlijk genoten van Norwegian Wood van Marukami. Mooi. Breekbaar mooi. Verslavend zelfs. Maar het kreeg een scherp kantje toen plots met een zelfmoordpoging geconfronteerd werden.
maandag 19 september 2011
Lagere 3
September is ondertussen al halverwege en het nieuwe schooljaar is al even uit de startblokken geschoten. Zo ook op het conservatorium is een nieuw jaar ingegaan, meer bepaald Lagere 3. Het laatste jaar van de lagere graad.
Na de lagere graad wordt het vak AMV afgesloten. Dus nog één jaartje AMV (Algemene Muzikale Vorming) oftewel notenleer. En daar zal ik niet rouwig om zijn. Die notenleer tot daar toe, dat valt nog wel mee maar hetsolo zingen en het melodisch dictee zullen beiden allerminst gemist worden. Op het eind van de lagere graad gitaar is er ook een openbaar examen. Als in gans uw familie- en vriendenkring mogen komen kijken mochten ze willen. Nu ze moesten maar eens durven, het zou hun beste keer niet zijn.
Na de lagere graad komt dan de middelbare graad (ook 3 jaar) en moet er gekozen worden tussen optie instrument of samenspel. Of naar de Jazz afdeling? Toen ik indertijd de muziekschool aanvatte was dat met het vaste voornemen na 3 jaar resoluut voor de Jazz-afdeling (elektrische gitaar) te kiezen. Maar die klassieke gitaar begin ik hoe langer hoe liever te doen. Beiden combineren is blijkbaar niet toegestaan! En misschien is het puur technisch gezien nog te vroeg voor de Jazz-gitaar? Ach laat ons eerst maar eens door dit jaartje heen spartelen.
Het is nog steeds een plezier om naar de lessen te gaan. Het kost nog steeds geen moeite, integendeel, om dagelijks een half uur tot een uur te spelen. Het is nog altijd een geweldig leuk gevoel om in grote, oude kamers op een mooie lokatie als het conservatrrium, met zicht op het belfort door het open venster, op je gitaar te zitten tokkelen.
Na de lagere graad wordt het vak AMV afgesloten. Dus nog één jaartje AMV (Algemene Muzikale Vorming) oftewel notenleer. En daar zal ik niet rouwig om zijn. Die notenleer tot daar toe, dat valt nog wel mee maar hetsolo zingen en het melodisch dictee zullen beiden allerminst gemist worden. Op het eind van de lagere graad gitaar is er ook een openbaar examen. Als in gans uw familie- en vriendenkring mogen komen kijken mochten ze willen. Nu ze moesten maar eens durven, het zou hun beste keer niet zijn.
Na de lagere graad komt dan de middelbare graad (ook 3 jaar) en moet er gekozen worden tussen optie instrument of samenspel. Of naar de Jazz afdeling? Toen ik indertijd de muziekschool aanvatte was dat met het vaste voornemen na 3 jaar resoluut voor de Jazz-afdeling (elektrische gitaar) te kiezen. Maar die klassieke gitaar begin ik hoe langer hoe liever te doen. Beiden combineren is blijkbaar niet toegestaan! En misschien is het puur technisch gezien nog te vroeg voor de Jazz-gitaar? Ach laat ons eerst maar eens door dit jaartje heen spartelen.
Het is nog steeds een plezier om naar de lessen te gaan. Het kost nog steeds geen moeite, integendeel, om dagelijks een half uur tot een uur te spelen. Het is nog altijd een geweldig leuk gevoel om in grote, oude kamers op een mooie lokatie als het conservatrrium, met zicht op het belfort door het open venster, op je gitaar te zitten tokkelen.
© Peter Willems
In 1886 verhuisde het Brugse muziekconservatorium van het kloostergebouw Sarepta in de Langerei naar het huidige hoofdgebouw gelegen in de Sint-Jakobsstraat. Het gaat hier om het oud herenhuis Van Borssele, voorheen in gebruik als meisjesschool en door vroeger eigenaar van August Valckenair-Thomas in 1867 aan de stad verkocht. Het magazijn dat uitgeeft op het Muntplein zou als orgel- en concertzaal ingericht worden. In 1974 werd het gebouw beschermd als monument.
zaterdag 17 september 2011
Onverwacht bezoek aan het ontbijt deze ochtend!
Zaterdagochtend.
We zitten met zijn allen aan de ontbijttafel met zicht op de tuin. Iedereen is gekleed en gewassen.Het ontbijt net achter de kiezen. Klaar voor de turnles en het zwembad. Toen plots deze leuke kerel in ongevraagd in onze tuin tevoorschijn kwam.
Een eekhoorntje begot. De kinderen brullen het uit van enthoesiasme. Onze ongenode gast trekt zich van al deze consternatie niets aan en neemt onbewogen de tijd om onze tuin grondig te verkennen. Doodleuk komt hij tot voor onze neus aan de venster zitten. Parmantig klimt hij wat op palen en houtwerk. Gaat eens kijken of hij onder het afdak wat eetbaars vindt.
Wij hebben alle tijd van de wereld om wat foto's te schieten. Niet dat het kereltje (of jufrouwtje) zo stil zit maar toch ....
Na de boomhut van de kinderen nog eens grondig geïnspecteerd te hebben, besluit hij onze tuin te verlaten via dezelfde weg als hij gekomen is, via de pruimenbomen.
De kinderen hopen al volop dat hij morgen gaat terugkomen. Hij mag de boomhut gebruiken als huis. Ze hebben al nootjes in de hut klaar gelegd.
Ik ben eens benieuwd of we hem nog gaan zien de komende weken of dagen.
We zitten met zijn allen aan de ontbijttafel met zicht op de tuin. Iedereen is gekleed en gewassen.Het ontbijt net achter de kiezen. Klaar voor de turnles en het zwembad. Toen plots deze leuke kerel in ongevraagd in onze tuin tevoorschijn kwam.
Een eekhoorntje begot. De kinderen brullen het uit van enthoesiasme. Onze ongenode gast trekt zich van al deze consternatie niets aan en neemt onbewogen de tijd om onze tuin grondig te verkennen. Doodleuk komt hij tot voor onze neus aan de venster zitten. Parmantig klimt hij wat op palen en houtwerk. Gaat eens kijken of hij onder het afdak wat eetbaars vindt.
Wij hebben alle tijd van de wereld om wat foto's te schieten. Niet dat het kereltje (of jufrouwtje) zo stil zit maar toch ....
Na de boomhut van de kinderen nog eens grondig geïnspecteerd te hebben, besluit hij onze tuin te verlaten via dezelfde weg als hij gekomen is, via de pruimenbomen.
De kinderen hopen al volop dat hij morgen gaat terugkomen. Hij mag de boomhut gebruiken als huis. Ze hebben al nootjes in de hut klaar gelegd.
Ik ben eens benieuwd of we hem nog gaan zien de komende weken of dagen.
dinsdag 13 september 2011
Gimme gimme: My great escape
Soms, zo heel af en toe heb ik wel eens last van jaloezie. De laatste weken meer bepaald iedere donderdagavond. Zo rond 21 uur op BBC Two. Dan wil ook wel eens zo "great escapen"!
Het principe van het programma is poepsimpel. Je neemt een prachtige plaats. Liefst een beetje ruig. Groene tafel-laken-weides-die-uitlopen-op- rotsen- en-kliffen met een wit romantisch huisje nabij een strand. Liefst bij een beetje een ruwe zee of course. Zo een huis waarvan iedereen denkt: "Hmm, zo'n vakantiehuisje wil ik ook wel". Pas op het wordt nog leuker. Dan begeef je je daar ter plaatse in de prachtige natuur en probeert je je steentje bij te dragen aan het behoud ervan. Door te gaan duiken. Door gewoon zoveel mogelijk op zee te gaan met een boot (wat een opgave miljaar) en naar walvissen en dolfijnen te spotten. Zoveel mogelijk foto's te trekken. Af en toe een dier te redden. En tussendoor voor het TV-program quoi, wat socializen met de lokale bevolking.
Man ik wil dat ook zo graag doen!!! Daar kan ik uren over wegdromen; net voor het indommelen 's avonds of bij het uit de ruiten van de trein staren onderweg naar mijn werk.
We zijn naar Monty Hall's Great Irisch Escape beginnen kijken daar het zich afspeelt in het fantastische Ierse boerengat Roundstone! In een ver verleden had ik het fantastische genoegen om voor Europees projekt een paar jaar intensief te mogen samenwerken met Fransen en Ieren. De Ieren kwamen uit het goddelijke Connemara. Meer bepaald Clifden. Maar telkens als we naar het groene eiland trokken, verbleven we in het feeërieke Roundstone. Na een paar jaar Guinnes, Wiskey en Putchin drinken kan je de Ieren best smaken.
En wat Roundstone betreft? Dat is de hemel op aarde voor de buitenmens. Een dorpje gelegen tussen de haven en een berg (Errisbeg) te midden van bogland (land van tufvelden). Met voor het dorp een prachtig eiland vol groene velden en witte huisje die een prachtige baai van het blauwste water overschouwen afgezoomd met prachtige stranden tusen de rotsen.
Voor wie wil gaan? Niet twijfelen, pak het vliegtuig richting Galway en dan naar het volgende adres: Errisbeg Lodge
En kijk het geluk lacht me toe! Door het schrijven van deze post ben ik er achter gekomen dat ze nu op 8 TV een van de eerdere episodes van Monty Hall's Great Escapes uitzenden. Hier een voorproefje.
Voor wie er niet genoeg van kan krijgen zijn er de boeken:
Monty Hall's Great Island Escape
Monty Hall's Great Hebridean Escape
Monty Hall's Great Irish Escape
http://www.montyhalls.co.uk/home
Het principe van het programma is poepsimpel. Je neemt een prachtige plaats. Liefst een beetje ruig. Groene tafel-laken-weides-die-uitlopen-op- rotsen- en-kliffen met een wit romantisch huisje nabij een strand. Liefst bij een beetje een ruwe zee of course. Zo een huis waarvan iedereen denkt: "Hmm, zo'n vakantiehuisje wil ik ook wel". Pas op het wordt nog leuker. Dan begeef je je daar ter plaatse in de prachtige natuur en probeert je je steentje bij te dragen aan het behoud ervan. Door te gaan duiken. Door gewoon zoveel mogelijk op zee te gaan met een boot (wat een opgave miljaar) en naar walvissen en dolfijnen te spotten. Zoveel mogelijk foto's te trekken. Af en toe een dier te redden. En tussendoor voor het TV-program quoi, wat socializen met de lokale bevolking.
Man ik wil dat ook zo graag doen!!! Daar kan ik uren over wegdromen; net voor het indommelen 's avonds of bij het uit de ruiten van de trein staren onderweg naar mijn werk.
We zijn naar Monty Hall's Great Irisch Escape beginnen kijken daar het zich afspeelt in het fantastische Ierse boerengat Roundstone! In een ver verleden had ik het fantastische genoegen om voor Europees projekt een paar jaar intensief te mogen samenwerken met Fransen en Ieren. De Ieren kwamen uit het goddelijke Connemara. Meer bepaald Clifden. Maar telkens als we naar het groene eiland trokken, verbleven we in het feeërieke Roundstone. Na een paar jaar Guinnes, Wiskey en Putchin drinken kan je de Ieren best smaken.
En wat Roundstone betreft? Dat is de hemel op aarde voor de buitenmens. Een dorpje gelegen tussen de haven en een berg (Errisbeg) te midden van bogland (land van tufvelden). Met voor het dorp een prachtig eiland vol groene velden en witte huisje die een prachtige baai van het blauwste water overschouwen afgezoomd met prachtige stranden tusen de rotsen.
Voor wie wil gaan? Niet twijfelen, pak het vliegtuig richting Galway en dan naar het volgende adres: Errisbeg Lodge
En kijk het geluk lacht me toe! Door het schrijven van deze post ben ik er achter gekomen dat ze nu op 8 TV een van de eerdere episodes van Monty Hall's Great Escapes uitzenden. Hier een voorproefje.
Voor wie er niet genoeg van kan krijgen zijn er de boeken:
Monty Hall's Great Island Escape
Monty Hall's Great Hebridean Escape
Monty Hall's Great Irish Escape
http://www.montyhalls.co.uk/home
Abonneren op:
Posts (Atom)







